MIT
Lincoln laboratuvarının sürdürdüğü "The
Lincoln Near Earth Asteroid Research, LINEAR " adlı proje çerçevesinde
Dünyaya yaklaşma olasılığı bulunan gökcisimleri sürekli izlenmekte. Bu
gözlemler sırasında daha önce hiç gözlenmemiş bir çok asteroid ve kuyrukluyıldız
keşfedildi. Yörünge hareketini gördüğünüz kuyrukluyıldızda 27 Eylül 1999'da
gözlemlerini otomatik olarak sürdüren teleskopun CCD görüntüleri içerisinden
keşfedilmiştir. C/1999 S4 adı ile isimlendirildi. Yapılan yörünge
hesaplarına göre kuyrukluyıldız Güneşe en yakın geçişini 24 Temmuz 2000'
de gerçekleştirecek. Keşfedildiği ilk günlerde, 1997 Mart ve Nisan aylarında
çıplak gözle gözlediğimiz Hale-Bopp
kuyrukluyıldızı kadar parlak olacağı düşünüldü. Sonra yapılan gözlemler
C/1999
S4'ün güneş sistemimize ilk kez girdiğini gösterdi. Güneş sisteminde
ilk dolanımlarını yapan böyle kuyrukluyıldızlarında hiç bir zaman çok parlak
olarak gözlenmediği bildirildi. Gözlemler kuyrukluyıldızın önümüzdeki Temmuz
ayı içerisinde küçük dürbün ve teleskoplarla gözlenebileceğini göstermekte.
Işık
kirliliğine uğramamış çok karanlık ortamlarda 20 - 25 Temmuz geceleri
çıplak gözlede görülebileceği öngörülmekte.
Kuyrukluyıldız
nedir:
Gökyüzünde zaman zaman parlak bir baş ve uzun bir kuyrukla gözlenen bu gök cisimlerine kuyrukluyıldız adı verilir. Gökyüzünün herhangi bir yerinde aniden gözlenen bu gök cisimleri geçmişte dehşet, korku ve batıl inanç nedeni olmuştur. Kuyrukluyıldızlar Güneş etrafında elips, parabol ve hiperbol yörüngeler üzerinde hareket eder. Yörüngeleri parabol ve hiperbol olan kuyrukluyıldızlar Güneş etrafında dolaştıktan sonra uzayın karanlığında kaybolur. Yörüngesi elips olanlar düzgün aralıklarla tekrar görülür. Böyle kuyrukluyıldızlara dönemli kuyrukluyıldız adı verilir. Bugün 100'den fazla dönemli kuyrukluyıldız bilinmektedir. Bunların dönemleri 33 ile 10000 yıl arasında değişir. Buz, toz ve kaya parçalarından oluşan kuyrukluyıldız çekirdeği kirli bir kartopunu andırır. Orta büyüklükte bir kuyrukluyıldızın çekirdek çapı bir kaç kilometreden daha büyük değildir. Çekirdek Güneşten çok uzaklarda uzayın dayanılmaz soğuğunda ömrünün büyük bir kısmını sanki uykuda geçirir. Kuyrukluyıldız, Güneş yakınlarına geldiğinde yüzey tabakalarının sıcaklığı yapısında bulunan buzu bozmak için yeterli derecede artar. Bir maddenin doğrudan doğruya katı yani buz durumdan buhara dönüşmesi olan bu bozulma işlemi o cismin ısınması ile gerçekleşir. Bu etkinlik çekirdeği çevreleyen ve baş olarak tanımlanan gaz ve toz bulutunun oluşmasına neden olur. Saniyede bir kaç yüz metrelik hızlarla çekirdekten uzaklaşan atom ve moleküller bu yapıyı oluşturur. Çekirdekten akarak uzaklaşan gaz, sürtünme kuvvetleri nedeniyle toz parçacıklarını da beraberinde sürükler. Baş genellikle çekirdekten itibaren on bin kilometre ile bir milyon kilometreye kadar uzanabilir. Kuyrukluyıldız Güneşe iyice yaklaştığında başın yanısıra Güneşe ters yönde bir de kuyruk oluşturur. Güneş kuyrukluyıldızın başındaki toz ve gazları projektör gibi aydınlatarak, kuyrukluyıldızı görünür duruma getirir. Güneşten gelen yüksek enerjili morötesi ışınım fluoresans gibi ışık üreten diğer mekanizmalarında devreye girmesini sağlar.
